Кӯли Кел-Суу мӯъҷизаи табииест дар гӯшаи дурдасти кӯҳҳои Тян-Шани Қирғизистон. Оби мусаффо, кӯҳпораҳои баланд ва муҳити ороми он ин кӯлро ба яке аз маконҳои зебои минтақа табдил медиҳанд.
Кӯли Кел-Суу дар вилояти Норин, наздикии марзи Чин ҷойгир аст. Ба гуфтаи манбаъ, ба он пиёда, савори асп ё бо мошини ҷип рафтан мумкин аст. Атрофи кӯлро табиати ноҳамвор, марғзорҳои баландкӯҳ, рӯдҳои тезҷараён ва қуллаҳои баланд фаро мегиранд.
Соҳилҳои кӯҳпорадор ва қуллаҳои баланд аз хусусиятҳои хоси Кел-Суу мебошанд. Дар ин ҷо сайругашт карда, аз манзараи кӯл ва атрофи он баҳра бурдан мумкин аст. Манбаъ мегӯяд, ки дар кӯл намудҳои гуногуни моҳӣ ва дигар организмҳои обӣ зиндагӣ мекунанд ва он барои моҳидорон низ ҷолиб аст.
Кел-Суу мероси фарҳангии минтақа низ дорад. Дар атроф юртаҳои таърихӣ ҳастанд — хонаҳои суннатии кӯчманчиёни қирғиз. Бо боздид аз ин маконҳо ва суҳбат бо сокинон метавонед дар бораи фарҳанг ва таърихи маҳаллӣ маълумот гиред.
Кӯли Кел-Суу барои дӯстдорони табиат ва саргузашт, инчунин барои касоне, ки мехоҳанд аз серкориҳои рӯзмарра дур шаванд, макони ҷолиб аст.







