Водии Оқ-Сой дар минтақаи Норини Қирғизистон ҷойгир буда, баландии он тақрибан 3 000 метр аз сатҳи баҳр аст. Дар ин минтақа ҳарорати хеле паст ба қайд гирифта шудааст, аммо рақами мушаххаси рекордӣ ва баландии барфро пеш аз истифода аз манбаи расмии метеорологӣ санҷед.
Водӣ дар наздикии сарҳади Қирғизистону Чин ҷойгир аст. Барои сафар дар минтақаи наздисарҳадӣ метавонад иҷозатномаи махсус талаб шавад; талаботи ҷориро аз мақомоти дахлдор пешакӣ тасдиқ кунед. Иқлим сахт аст: растаниҳо асосан алафҳои паст ва буттаҳои парокандаанд. Дар ҳамворӣ кӯлҳои хурд ва ботлоқзорҳо дучор мешаванд.
Қаторкӯҳҳои Ат-Башӣ ва Көкшаал-Тоо водиро иҳота мекунанд. Дар ин минтақа қуллаҳои баланд мавҷуданд. Осори фаъолияти қадимаи инсон низ гузориш шудааст, аммо онҳоро бо таҳқиқоти бостоншиносии боэътимод муайян кардан лозим аст.
Сафар дар водӣ аксар вақт мошини мувофиқи роҳҳои ноҳамвор ва ронандаи ботаҷрибаро талаб мекунад. Мусобиқаи мошинронӣ ё ҳаракати берун аз масирро бе иҷозат ва арзёбии таъсир ба муҳит ташвиқ накунед. Чарогоҳҳои маҳаллӣ қисми рӯзгори сокинонанд; чорво ва корҳои хоҷагиро халалдор накунед.
Дар матнҳои сайёҳӣ гӯсфанди Марко Поло, бабри барфӣ, гург, суғур, бузи кӯҳӣ ва парандагон зикр мешаванд. Ҳузури намудҳо ва имкони мушоҳида аз мавсим ва макони дақиқ вобаста аст; аз роҳбалади маҳаллӣ ё манбаи ҳифзи табиат пурсед.
Дар бораи пойгоҳҳои шикор ва шикори ҷоизадорӣ пеш аз сафар аз мақомоти ҳифзи ҳайвоноти ваҳшӣ маълумоти ҷорӣ гиред. Иҷозатнома ва қоидаҳои шикорро тахмин накунед; ба ҳифзи намудҳо ва қонунҳои амалкунанда риоя намоед.
Водии Оқ-Сой муҳити баландкӯҳи дорои шароити душвор аст. Пеш аз сафар иҷозат, обу ҳаво, мошин, роҳбалад ва нақшаи фавқулодаро тасдиқ кунед; ин тавсиф дастури бехатарии кӯҳгардӣ нест.







