მერცბახერის ტბა ყირგიზეთის ცენტრალური ტიან-შანის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარე მაღალმთიანი, ყინულით შეგუბებული ტბაა. იგი ტენგრი-ტაგისა და სარი-ჯაზის ქედებს შორისაა მოქცეული.
ტბას გერმანელი გეოგრაფის, გოტფრიდ მერცბახერის, სახელი ჰქვია; მისმა ექსპედიციამ იგი 1903 წელს აღმოაჩინა. მცირე გამყინვარების პერიოდის მყინვარულმა პროცესებმა აქ ორი აუზი ჩამოაყალიბა — მერცბახერის ზედა და ქვედა ტბები. მათ შორის სიმაღლის სხვაობა 400 მეტრია, ხოლო 3–4 კმ სიგრძის ყინულის მდინარე მათ ერთმანეთისგან ყოფს.
ქვედა ტბას სამხრეთიდან მყინვარული „კაშხალი“ აკავებს. ზაფხულსა და ზამთარში, წელიწადში ორჯერ, მისი წყალი ენილჩეკის ხეობაში შეიძლება სწრაფად დაიცალოს. პროცესი 2–7 დღეში მიმდინარეობს და მდინარე ენილჩეკში წყლის ხარჯმა 1000 მ³/წმ-ს შეიძლება გადააჭარბოს. ასეთმა წყალმოვარდნამ ქვემოთ, ჩინეთში მდინარე აკ-სუუმდეც, ხიდები, გზები და სხვა ნაგებობები შეიძლება დააზიანოს.
დაცლისას ტბიდან დაახლოებით 0,06–0,07 კუბური კილომეტრი წყალი გამოდის. წყაროს მიხედვით, მეცნიერები ამ გარღვევებს ტბის წყლის ტემპერატურის 10–15 °C-მდე მატებას უკავშირებენ.
მერცბახერის ტბა მყინვარული ლანდშაფტის ცვალებადობას ნათლად აჩვენებს. მისი ნახვა მაღალმთიან გარემოში ხანგრძლივ და კარგად დაგეგმილ მოგზაურობას მოითხოვს.







