Зебоиҳои ҷолиби мамнуъгоҳи давлатии Беш-Аралро кашф кунед: ин минтақаи табиии дастнахӯрда дар қисми ҷанубу ғарбии водии Чатқал ҷойгир аст. Мамнуъгоҳро қаторкӯҳҳои бошукӯҳи Пскем, Чандалаш, Талас ва Чатқал иҳота мекунанд. Масоҳати он беш аз 1 120 километри мураббаъ буда, баландӣ аз 1 100 то 4 000 метрро фаро мегирад. Ба он аз ағбаи Қара-Буура дар қаторкӯҳи Талас-Ала-Тоо ва ағбаи Чапчама дар қаторкӯҳи Чатқал рафтан мумкин аст; дар ин ҷо манзараҳои нотакрори табиатро мебинед.
Мамнуъгоҳи давлатии Беш-Арал макони беш аз 1 500 намуди наботот аст, ки 30 намудаш ба Китоби Сурх дохил шудаанд. Дар ин сарзамини сабзу хуррам гиёҳҳои шифобахши гуногун мерӯянд. Олами ҳайвоноти он 46 намуди ширхӯр ва 150 намуди паррандаро дар бар мегирад. Дар ин ҷо хукҳои ёбоӣ, бузҳо, харгӯшҳо, гургҳо, рӯбоҳҳо, хирсҳо, сангсавсорҳо, хорпуштҳо ва суғурҳои сурх зиндагӣ мекунанд. Суғури Мензбир, ки яке аз рамзҳои Тян-Шани Ғарбӣ ба шумор меравад, низ дар мамнуъгоҳ вомехӯрад ва ба Китоби Сурх дохил шудааст.
Дарёи Чатқал аз миёни ин минтақаи сабз ҷорӣ шуда, дар водии мамнуъгоҳ 144 километр тӯл мекашад. Мамнуъгоҳи давлатии Беш-Арал дӯстдорони табиат ва сайёҳонро даъват мекунад, ки аз табиати бошукӯҳу дастнахӯрдаи Қирғизистон баҳра баранд.







