Водии Абшыр-Сой дар вилояти Ӯши Қирғизистон барои шиносоӣ бо манзараҳои табиӣ ва фарҳанги маҳаллӣ ҷолиб аст. Он дар кӯҳҳои Олой ҷойгир буда, номи «Абшыр-Сой» дар қирғизӣ «дарёи бед»-ро ифода мекунад. Аз водӣ рӯди зебоманзар мегузарад.
Водиро сабзазор ва набототу ҳайвоноти гуногун фаро гирифтаанд. Ба гуфтаи манбаъ, дар ин минтақа растаниҳо ва ҳайвоноти нодир, аз ҷумла бабри барфӣ, гӯсфанди Марко Поло ва гӯсфанди аргалии Олтой, зиндагӣ мекунанд. Меҳмонон метавонанд дар водӣ пиёда сайр карда, аз манзараи кӯҳҳо ва дарё баҳра баранд.
Фарҳанги кӯчманчии маҳаллӣ низ дар ин минтақа ҷойгоҳи муҳим дорад. Меҳмонон метавонанд дар юрта иқомат карда, таомҳои маҳаллиро чашанд ва дар чорабиниҳои фарҳангӣ, аз ҷумла бозиҳои аспсаворӣ ва барномаҳои мусиқӣ, иштирок кунанд. Осорхонаҳо ва ёдгориҳои маҳаллӣ дар бораи таърих ва суннатҳои минтақа маълумот медиҳанд.
Манбаъ деҳаи Сари-Моғолро яке аз маконҳои маъруфи минтақа ном бурда, манзараи кӯҳҳои Помирро аз он ҷо зикр мекунад. Деҳа нуқтаи оғози бисёр сайрҳои кӯҳӣ, аз ҷумла масири қуллаи Ленин, яке аз қуллаҳои баландтарини қаламрави собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ, мебошад.
Водии Абшыр-Сой метавонад барои сайёҳоне, ки мехоҳанд бо табиат ва суннатҳои фарҳангии Қирғизистон шинос шаванд, таҷрибаи ҷолиб фароҳам оварад.








