قلهی پوبدا، بلندترین نقطهی قرقیزستان، شمالیترین قلهای است که ارتفاعش از 7,000 متر فراتر میرود. در رشتهی کوکشالتو، روی مرز چین و قرقیزستان، قرار دارد. نام قله از پیروزی اتحاد شوروی در جنگ جهانی دوم گرفته شده است. شهرتش دوردستهاست، چون بر یخچال زویوزدوچکا فرمان میراند و دیوارهای عمودی به درازای 3 کیلومتر نشان میدهد.
فتح قلهی پوبدا آمادگی بدنی چشمگیر میطلبد و مبتدیها آن را تقریباً دستنیافتنی مییابند. مسیر صعود از نظر دشواری در سطح 5 تا 6 دستهبندی میشود و پیچیدگیاش متغیر است. هرچند میتوان از چین به قله نزدیک شد، صعود از دامنههای قرقیزستان ماجرایی هیجانانگیزتر وعده میدهد. این کوه خلقوخویی بیثبات دارد: دما میتواند تا زیر 30- درجهی سانتیگراد افت کند، طوفان برف و بهمن مهمانان مکرراند و بادهای سخت بر چالش میافزایند.
با وجود دشواریها، کوهنوردان فراوانی هر سال سفر به قلهی پوبدا را آغاز میکنند. قله که پیشتر کوهنوردان روسیه و کشورهای همسود بر آن غالب بودند، اکنون بیباکانی را از سراسر جهان فرا میخواند. نخستین فتح در 1938 رخ داد، توسط کوهنوردان شوروی که بهسبب اطلاعات نادرست ارتفاع، بیخبر از آنچه انتظار داشتند بالاتر رفتند.
اکسپدیشنها به قله بهطور میانگین 20 تا 25 روز طول میکشند، با احتساب شرایط نامساعد جوی. با این حال پانورامای نفسگیر کوههای تیانشان از قله دشواریها را جبران میکند. اینجا رؤیاها میتوانند به واقعیت بپیوندند، چون دست دراز میکنید تا آسمان و ابرها را لمس کنید. قلهی پوبدا به نامش وفادار است و دستاوردی واقعی، پیروزی بر خود، عوامل طبیعی و ترسهای شخصی را نمایندگی میکند و حس رضایتی ژرف میپرورد.







